بسم الله الرحمن الرحیم
شکر نعمت
خداوند متعال در قرآن به ما می آموزد که :
«کُتِبَ عَلَیْکُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ کُرْهٌ لَکُمْ ۖ وَعَسَیٰ أَنْ تَکْرَهُوا شَیْئًا وَهُوَ خَیْرٌ لَکُمْ ۖ وَعَسَیٰ أَنْ تُحِبُّوا شَیْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَکُمْ ۗ وَاللَّهُ یَعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ» ( بقره ۲۱۶ )
جنگ [با دشمن] بر شما مقرّر و لازم شده، و حال آنکه برایتان ناخوشایند است. و بسا چیزی را خوش ندارید و آن برای شما خیر است، وبسا چیزی را دوست دارید و آن برای شما بد است؛ وخدا [مصلحت شما را در همه امور] می داند و شما نمی دانید.
همانطور که ملاحظه کردیم ، خداوند در قرآن ، فلسفه وجود حوادث را فراتر از نگاه و درک ما بیان نموده، که چه بسا ما نسبت به اموراتی خوش بین و یا نگران باشیم و حال آنکه خیر ما در آن است و ما نمی دانیم ...
اهمیت عبرت گرفتن از حوادث در کلام امیرالمومنین علی علیه السلام:
«إِنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ لَمْ یَعِظْ أَحَداً بِمِثْلِ هَذَا الْقُرْآن [نهج البلاغه خطبه ۱۷۶] »
قطعی است که خداوند سبحان هیچ کسی را پندی مانند مواعظی که در قرآن آورده نداده است»
و یا در نامه به معاویه نوشتند :
«وَلَوِ اعْتَبَرْتَ بِمَا مَضَی حَفِظْتَ مَا بَقِیَ ( نهج البلاغه نامه ۴۹]»
امام (علیهالسلام) در نامهای خطاب به معاویه فرمود: اگر از حوادث گذشته پند گرفته بودی، نسبت به آنچه باقی مانده است، خود را حفظ میکردی»
در همین حوادث اخیر که در واقع روز سیزدهم ۱+۱۲ جنگ تحمیلی اسرائیل علیه ایران بود، به ظاهر دیدیم خون هایی بر زمین ریخته شد، اموالی تخریب شد، امنیت داخلی کشور متزلزل شد و چند روز پر التهاب گذشت.
چند روزی که از زیر پرچم ایران نفس کشیدن، بیشتر از گذشته احساس غرور کردیم. چند روزی که بیشتر قدر امنیت و آرامش را دانستیم. چند روزی که بار دیگر به همه دنیا چهره پلید طاغوت شیطان صفت زمانه عیان تر گردید. و در پایان، چند روزی که به عینه گوشه ای از فردای ایران بدون جمهوری اسلامی را دیدیم (تخریب، سرقت، نابودی کشور، تجاوز و تعدی به مال و ناموس افراد جامعه و ... )
ولی باطن همه این سختی ها و مصیبات برای ما یک درس مهم در پی داشت و آن هم شکر نعمت زیستن زیر پرچم جمهوری اسلامی ایران بود.
در اینجا جای دارد به این کلام امیر مومنان علی ع بپردازیم که می فرمایند :
«رَحِمَ اَللَّهُ اِمْرَءً أَحْیَی حَقّاً وَ أَمَاتَ بَاطِلاً وَ أَدْحَضَ اَلْجَوْرَ وَ أَقَامَ اَلْعَدْلَ».(غرر الحکم و درر الکلم ج ۱، ص ۳۷۴)
رحمت خدا بر آن بنده ای که حقّی را زنده کند و باطلی را نابود سازد و ستم را برکنَد و عدالت را بر پای دارد.
درود و رضوان الهی بر بزرگاحیاگر دین و عدالت در عصر حاضر، حضرت امام خمینی و شهدای عزیز مکتب او که شرافت و عزت اسلامی را برای این مملکت به ارمغان آوردند . تا امروز در نهایت صلابت ، امنیت و آرامش ، نفس بکشیم ، زندگی کنیم ، و در راه زمینه سازی قیام قائم حق عجل الله تعالی فرجه الشریف قدمی برداریم .
با عنایت به مطالب بالا ، توجه به نکات ذیل مفید فایده است .
خداوند در آیه ۱۹۰ سوره بقره می فرماید:
«قاتلوا فی سبیل اللَّهِ الَّذِینَ یُقَایَلُونَکُم»؛ بجنگید در راه خدا با کسانی که با شما می جنگند.
این دنیا سرای لهو و لعب است ، سرگرم میکند و بازی می دهد:
«أنما الحیاةُ الدُّنْیَا لَعِبُ وَلَهُو»
فانی است و نابود می شود:
«کلَّ مَنْ عَلِیها فان»
جای ماندن نیست و همه می میرند:
«کل نَفْسٍ ذَاتَّقُةُ الْمُوت»
تنها کسی که همیشه هست و فانی نمی شود خداونداست:
«و یبقی وجه ریک ذوالجلال و الاکرام»
حالا که فهمیدیم این دنیا فانی است، بد نیست یاد آور شویم که مرگ ما انسانها به دو صورت سر می رسد:
یا به مرگ عادی و طبیعی می میرم، مثل: بیماری ، کهولت سن و تصادف و ...
یا به وسیله شهادت در راه خدا، عمرمان خاتمه می یابد.
اما شهادت فرقی که با مرگ عادی دارد آن است که شهداء : أحیاء عِنْدَ هم یرزقون، هستند.
پیامبر ص فرمودند: بالاتر از هر نیکی ، نیکی هست، تا به شهادت در راه خدا برسد که بالاتر از آن خیری قابل تصور نیست: أَشرفُ الموتِ قَتلُ الشهادة.
حال با توجه به آشنایی بیشتر نسبت به اهمیت جایگاه شهادت در نزد خداوند، ما هم آرزویی جز شهادت نداریم و بی صبرانه منتظر لحظه شهادت هستیم:
«وَمِنْهُمْ مَنَهُ قضی خبر ومنهم من ینتظر.»
وقتی قمار باز ترین آدم دنیا، عمو قاسم ما را شهید کرد، توجه نداشت که عمو قاسم ما یک سرباز از مکتب اسان ساز و شهید پرور اسلام است، که با حذف یک سرباز، نه تنها علم زمین نمی افتد بلکه به برکت خون شهید، مقاومت قوی تر می شود و هزاران عمو قاسم و مجاهد مکتبی تربیت می شوند...
دشمن بداند که عقیده ما با الگو پذیری از امام شهیدان حسین ابن علی علیه السلام: «هیهات مِنَّ الذله» هست .
و اگر در این راه بمیریم معتقدیم که :
«لا أری الموت الا السعادة»
به وعده الهی دلخوشیم که :
«نصر ٌمن الله و فتحٌ قریب وَ بَشَرِ الْمُؤْمِین»
و یقین داریم که :
«فان جذب اللهِ هُمُ الغالبون» .
و اما کلام را با پرداختن به حدیثی نبوی به پایان می رسانیم :
قال رسول اللّه ص:
... یَقول اَللَّهُ عزّ وَ جلّ : ولایةُ عَلِیِّ بن أَبِی طالبٍ حِصْنی فَمَنْ دَخَلَ حِصْنی أَمِنَ مِنْ عَذَابِی (عیون أخبار الرضا ع ، ج ۲ص۱۳۶)
ولایت علی بن ابی طالب ( ع ) حصار و قلعه محکم من است و هر کسی که در آن داخل شود از عذاب من ایمن خواهد بود .
حال، تمام عالم بداند :
ایران دژ قوی و مستحکم ولایت علی ابن ابی طالب ع است. نابود میکنیم اندیشه ای که به فکر جسارت به آن باشد. کور میکنیم چشم نامحرمی که به آن دوخته شود. قَلم میکنیم قدمی که به حریم آن تعرض کند و ایثار جان می کنیم برای بقای آن، تا زمان ظهور حضرت مهدی عج.
سید حسن محمدی طباطبایی، طلبه سطح چهار
۱۱:۵۹ - ۱۴۰۴/۱۰/۳۰
نظر شما